Geïsoleerd in de onmetelijkheid van de Indische Oceaan, is Mauritius een groen, wacht van blonde stranden en omringd eiland van lagunes smaragd. De droge heuvels schijnen zich onder de zon uit te rekken tandis die de velden van suikerriet onder het briesje golven.
     Lang van 61 km, breed van 47, Mauritius uit over een oppervlakte van 1865 km², is strekt de derde zich van Corsica. Zij behoort tot de archipel van Mascareignes die de eilanden van de Vergadering en Rodrigues alsmede verschillende kleine eilanden van minder belang hergroepeert.
     Mauritius bevindt zich in het zuidelijke halfrond, op 900 km ten oosten van Madagascar en enigszins ten noorden van de steenbokskeerkring.
     Van vulkanische oorsprong heeft zij zich aanzienlijk aangetast. Een breed blad, van ongeveer 600 meters hoogte, bezet zijn centrum. Aan het noorden, presenteert het eiland een vlakke oppervlakte, die aan de cultuur van het suikerriet wordt gewijd. Aan het zuiden, wordt het reliëf, meer gekweld en aangenamer aan het oog, door de ringbout van de Zwarte Rivier beheerst.

Veelkleurig, is Mauritius het evenveel door zijn landschappen dan door zijn bevolking. Indiërs van alle religieuze bekentenissen, Chinees, cotoient de dalende Creolen of de wit van de eerste kolonisten en eerbiedigen zich het natuurlijkst.

     De oorspronkelijke fauna van Mauritius is bijna volkomen verdwenen. Het aantal soorten, zoals Dodo, exterminées door de jagers. De concurrentie van de andere diersoorten die door de verschillende bewoners van Mauritius worden ingevoerd, is fataal aan de inheemse fauna geweest.

     Het primitieve bos dat in het zuiden van het eiland en de kelen wordt geconcentreerd, zoals deze van Riviére Zwart. Ebéniers, blauwe lataniers, het hout van vogel en het hout van mat leven er nog. In het zuiden, theekoffieplanten en in terrassen worden bebouwd.

     Alle bloemen aanhalen die aan Mauritius duwen is bijna onmogelijk... Er bestaat aldus verschillende soorten van hibiscus waarvan teintes geel aan rood afwisselen. Vanaf december ze fonkelend en bougainvilliers verlichten het landschap. Het mooist en het meest ruikend is die van frangipanier; wit aan het gele hart, voorzien van een suave geur, siert zij het merendeel van de tuinen.

Gekend van de Arabische navigatoren, zal Dina Robin (de eerste naam van het eiland) echt slechts naar het eind van de XVII eeuw gewoond worden. Begin van XVI eeuw, doen de Portugezen etappe aan Mauritius.

Pero Mascarenhas, die zijn naam aan de archipel gaf, doopt het Eiland van de Zwanen, waarschijnlijk wegens Dodos.

1598: De Nederlanders landen op het eiland en rebaptisent het Mauritius, van de naam van de prins van Nederland, Mauritius van Nassau. Helaas verwoesten zij de bossen en exterminent dodo.

1715: De Fransen nemen bezit ervan, en het doopt Isle van Frankrijk, naam die zij tot in 1810 met de komst van de Engelsen zal houden.

Mahé van Bourdonnais gouverneur van de Eilanden Frankrijk en van Bourbon schetsen een haveninfrastructuur, Port-Louis waarvan hij in feite de hoofdstad en die hij van een kerk, een ziekenhuis en vestingwerken voorziet.

De steen Peper, intendant van Mauritius, vormt de basis ten noorden van Port-Louis van de tuin van Pamplemousse.

1810: De Engelse marine wordt aan Oud Groot napoléonienne Port, enige scheepsoverwinning, afgebroken, op de Engelsen komt zij op de Boog van Zege van de Ster in Parijs voor. Overwinning zonder volgende dag want de Engelsen komen in kracht terug en nemen het eiland door het Ongelukkige noorden aan Kaap. Frankrijk capituleert op 3 december. Het eiland herneemt de naam van Mauritius.

1968: "de vader van het Volk" Seewoosagur Ramgoolam verkrijgt de onafhankelijkheid op 12 Maart 1968. Mauritius blijft echter lid van de Commonwealth.

1992: de Republiek wordt afgekondigd. Cassam Uteem wordt tot voorzitter van de republiek gekozen.

2002: Ontslag van president Cassam Uteem en benoeming van Karl Offmann.